Komende evenementen

De klad er uit in 2018

Ergens in de loop van 2017 kwam de klad erin. In het hardlopen. Ergens verloor ik mijn motivatie om kilometers te vreten. Daar waar ik voorheen de statistieken verbeten bijhield en maandrecord na maandrecord wilde verbeteren, daar kwam ergens in 2017 de klad in.

Vandaag pas, op 2 januari, kijk ik naar mijn jaartotaal en zie ik dat ik uitkom op een 1840 kilometer. Da’s 400 kilometer minder dan wat ik normaal jaarlijks doe. Het is raar, maar kleine venijnige blessuredingetjes in combinatie met een “meh” gevoel liggen over hardlopend 2017 heen. En dan met name over het laatste kwartaal.

Enerzijds wil ik weer keihard kilometers sparen, totalen kijken en maandrecords verbreken, maar anderzijds lijkt het obsessieve er af te zijn, en dat is dan op zich wel weer een goed ding! Wellicht hoef ik nergens meer van weg te lopen. Nou ja, niet eens “wellicht”, het voelt gewoon zo. Ik had alleen nog niet zo goed in de gaten waar ik dan wel naartoe wilde lopen. De klad zat erin.

Op oudejaarsdag krijg ik een app van Arjen van 20Knots en ik voel een *ping* van schuldgevoel. Oh ja, loggen voor Utrecht Marathon, ook daar zit de klad in, net als in het lopen. Ik open de app en zie niet een “waar blijven de logjes nou”, maar een “doe je de 28ste nog mee met de halve van Utrecht naar Amersfoort”. Nou, en toen was ‘ie ineens daar: daar waar ik naartoe ging lopen. De dag die ik wist dat zou komen was eindelijk daar.

Ik heb wel een stukje te gaan, want een halve heb ik natuurlijk ook niet meer als standaard in benen voor het eerst sinds jaren, maar ik heb de zin wel weer. De klad is er uit! Op nieuwjaarsdag trek ik mijn loopkloffie aan en ga voor een stukje. Het is heel bijzonder, maar ik ben de enige loper op mijn rondje dat normaal best vergeven is van lopers. Waar is iedereen met zijn goede voornemens, vraag ik me af….het is super lekker loopweer. Maar ik zie anderhalve wandelaar en een verloren fietser en geen hardlopers.

Maar ìk ben er wel. Ik loop langzaam en voel me moe maar het is fijn. Na 11 kilometer concludeer ik dat het tempo er uit is, en ook het ritme is er uit en ook de gewenning van vier keer per week lopen. Maar….de klad is er ook uit en de zin er weer in. Road to de halve van Utrecht, dat sowieso. Wie weet dat de motivatie voor de hele ook weer komt, maar nu eerst is er de motivatie om de halve weer in de benen te hebben voor de halve van Utrecht naar Amersfoort.

Ik liep weer eens langs mijn Oooelepwapper en ik weet dat ik die Oooelewapper weer heerlijk vaak zal zien in 2018. Gelukkig nieuwjaar iedereen, dat het maar een mooi hardloopjaar mag worden!


Deel deze pagina